Wrz
20
2013

Zmieniamy zdjęcie w grafikę wektorową

Photoshop jest wykorzystywany głównie jako narzędzie do tworzenia grafiki rastrowej. Kojarzy się ona ze zdjęciami i kolażami obrazów. W tym tutorialu pokaże wam, jak prawidłowo posługiwać się narzędziami wektorowymi. Pozwalają one na tworzenie obrazów, które można powiększać bez utraty jakości.

Potęga plików wektorowych

Używanie takich narzędzi jak na przykład pióro na początku nie jest zbyt intuicyjne i wymaga nieco nauki. Warto poznać ich sekrety – wektory używane są także w programach takich jak Illustrator i programy do tworzenia grafiki 3d. Grafika wektorowa jest łatwa do edytowania i przenoszenia między programami. Takie elementy jak kształty oraz czcionki w Photoshopie (i nie tylko) powstają właśnie z kształtów wektorowych. Grafika tego typu jest wykorzystywana wszędzie tam, gdzie liczy się wielkość pliku oraz zachowanie jego jakości po powiększeniu. Ograniczeniem grafiki rastrowej jest sterylny wygląd plików oraz żmudne tworzenie obrazu. Wiele z grafik tego typu jest uatrakcyjnianych plikami rastrowymi.

Jak zmienić obrazek JPG na wektor?

Działanie wektorów opiera się na krzywych Beziera, o których warto poczytać na przykład na Wikipedii. Krzywa składa się z kilku elementów, które pozwalają na jej proste edytowanie. Po nabraniu wprawy w rysowaniu za pomocą wektorów stanie się to dla ciebie naturalne. Poniżej garść porad, dotyczących pracy ze ścieżkami.

——————————————————————————————————————————-

Zobacz kurs Photoshop kreatywne techniki pracy -> TUTAJ

——————————————————————————————————————————-

  • Pamiętaj o tym, by tworzyć każdą ścieżkę wektorową na nowej warstwie, co znacznie ułatwi ci pracę.
  • Postaraj się podzielić rysunek na elementy o prostszym kształcie, dzięki czemu unikniesz długiego edytowania jednej ścieżki i zyskasz większą swobodę, oraz możliwość przenoszenia całej ścieżki.
  • Tworząc obraz zaczyj od największych elementów i ustalenia kompozycji, a następnie przejdź do coraz bardziej skomplikowanych szczegółów. Nie zaczynaj od razu pracować ze szczegółami, gdyż jeśli cała kompozycja nie będzie odpowiednia, stracisz mnóstwo czasu na zaczynaniu od nowa.
Na początku pracy nie tworzymy nowego pliku, otwieramy jedynie zdjęcie, na którym będziemy pracować.

Fishing1

Ponieważ uwielbiam wędkować, postanowiłem stworzyć grafikę wektorową przedstawiającą wędkarza, który zajmuje się swoim hobby.
Wybrałem to zdjęcie z uwagi na dynamiczny charakter – ponieważ po edycji nie będzie na nim prawie kolorów, to nie można było użyć pliku, przedstawiającego kogoś siedzącego. Ważny jest dynamizm.
Chwyć za zdjęcie, które masz na pulpicie, i przenieś je do programu graficznego. Ponieważ zdjęcie ma takie same wymiary jak plik i jest dobrze skomponowane, nie będziemy nic ucinać.
Teraz powiększ sobie obraz (kółkiem myszy, jeśli ta opcja jest zablokowana, uaktywnisz ją w Edycja — Preferencje — Ogólne, Powiększanie za pomocą pokrętła).

Założenia wstępne

Naszego wędkarza podzielimy na następujące elementy, z których każdy z nich będzie stanowić inną ścieżkę wektorową:

  • Wędka
  • Korpus
  • Ręce (dłonie, ramiona i przedramiona są osobno)
  • Spodnie i nogi
  • Szyja i głowa
  • Czapka

Te założenia są wstępne – w czasie pracy okazało się, że ramiona będą i tak niewidoczne, dłonie stworzyłem z przedramion, a cała głowa stanowi całość z czapką i szyją. Nie warto tworzyć całego obrazka za pomocą jednej ścieżki, gdyż nie masz wtedy możliwości zmiany położenia jej poszczególnych elementów.

1 Pierwsze kształty

Możemy już rozpocząć pracę z wektorami. Każdy kształt rysujemy na nowej warstwie, która ma ustalony niewielki albo zerowy procent krycia, tak aby było widać rysunek, na którym pracujemy. Zaczynamy od ogólnych kształtów. Wybieramy elipsę i obrysowujemy nią cały korpus.

ScreenClip [1]

Nie musi być to dokładne dopasowanie, gdyż za chwilę będziemy zmieniali nasze wektory. Aby obrócić elipsę użyj skrótu Ctrl + T i złap za boczny róg okienka przekształcenia. Kieruj się teraz ku dłoniom i rękom postaci. Nie trać teraz czasu na dopieszczanie dopasowania, zajmiesz się tym później.

ScreenClip [2]

Na tym etapie warto nazywać każdą warstwę. Gdy zrobi się ich więcej, pojawi się problem ze znajdowaniem potrzebnej warstwy.

2 Praca nad szczegółem

Teraz można dokończyć prace nad górną częścią ubioru naszego bohatera. Uaktywniamy narzędzie pióro (skrót klawiaturowy P) i dokładniej dopasowujemy poszczególne elementy, wpasowujące się w zdjęcie.
Opcje tego narzędzia są następujące:
  • Gdy klikniemy na węzeł z przyciskiem Ctrl to będzie można go przesuwać.
  • Zwykłe kliknięcie myszką dodaje następny punkt, który można edytować.
  • Manipulując ramionami krzywej, możemy zmieniać krzywiznę punktu.
  • Klikanie na punkt, który już istnieje spowoduje jego usunięcie (jeśli jest zaznaczona ta opcja w menu na górze programu)
Gdy pracujesz nad szczegółami obrazu staje się ważna rozdzielczość pierwotnego pliku.
Na zdjęciu całkiem obrysowany tors. Możesz wybrać dowolny kolor obrysu.

ScreenClip [3]

Pamiętaj o tym, by nie kliknąć przypadkowo w ekran, dodając nową ścieżkę, gdyż wtedy będziesz miał problemy na przykład z obrysem ścieżki.
W trakcie pracy okazało się, że niepotrzebnie obrysowałem przedramię, które będzie całkowicie na tle torsu. Usuwamy tę warstwę. Na szczęście praca nad nim trwała tyle, ile trwało narysowanie elipsy, czyli sekundę.
Staraj się tworzyć jak najmniejszą ilość punktów kontrolnych, gdyż ich duża ilość utrudnia pracę.

3 Przechodzimy do tworzenia głowy

ScreenClip [4]

Procedura ta sama – dopasowujemy najpierw dość topornie, następnie dodajemy punkty kontrolne i przechodzimy dalej.

ScreenClip [5]

ScreenClip [6]

W tym miejscu wyłączyłem zupełnie krycie warstwy, gdyż utrudniało mi pracę. Wystarcza sam widok ścieżki.

4 Dalszy ciąg rysowania postaci

Następnie rysujemy spodnie w identyczny sposób – czyli przekształcając inny kształt.
Staraj się nie manipulować zbyt wiele krzywymi Beziera – gdyż efekt może być nieoczekiwany i niekorzystny.

Twórz nowy punkt, następnie puść myszkę i nie przesuwaj jej z wciśniętym lewym przyciskiem – spowoduje to wygięcie krzywej.

——————————————————————————————————————————-

Zobacz kurs Photoshop CS6 – esencja -> TUTAJ

——————————————————————————————————————————-

To najczęstszy błąd osób, które zaczynają zabawę z krzywymi. Po puszczeniu przycisku używa się Ctrl z kliknięciem LPM do przesunięcia punktu we właściwe miejsce, a krzywe się odpowiednio dopasowują.

Nie zawsze to, co wygląda dobrze na zdjęciu, będzie wyglądało korzystnie po obrysowaniu. Czasem trzeba upiększyć obrazek.

ScreenClip [7]

Ważne jest także zachowanie odpowiedniego poziomu szczegółowości. Jeśli masz plik wyjściowy o dużej rozdzielczości, w wektorze możesz oddać każdy szczegół. Gdy przy zbliżeniu pojawiają się piksele, lub obraz jest rozmyty, to efekt finalny nie będzie szczegółowy. W swojej pracy starałem się głównie zachować sylwetkę postaci, bez wnikania w szczegóły.

5 Wędka

Kołowrotek nie będzie dobrze widoczny. Tworzę go z prostokąta z zaokrąglonymi rogami, który nieco poprawiam.

ScreenClip [8]

Podobnie powstaje wędka. Umieszczam prostokąt w odpowiednim miejscu. Na jego górze znajdują się dwa punkty. Ponieważ wędka ma na końcu prawie zerową grubość , usuwam jeden z nich.

ScreenClip [9]

Następnie przedłużam wędkę, łapiąc za pozostały punkt.

 ScreenClip [10]

Należy teraz wygiąć wędkę.
Przeciągamy początek wędki, tam gdzie znajduje się jej początek na zdjęciu. Następnie mniej więcej w połowie wędziska tworzymy dwa punkty kontrolne, które odpowiednio wyginamy. Uchwyty wektora muszą być wygięte pod tym samym kątem i mieć identyczną długość.

ScreenClip [11]

Nie jest konieczne identyczne wygięcie wędki w stosunku do oryginału.
Następnie tworzymy żyłkę wędkarską. Składa się ona z odcinków prostych, które po prostu stworzymy klikając narzędziem piórka między przelotkami.
Następnie ustawiamy pędzel na twardość sto procent oraz średnicę końcówki na jeden piksel. Przechodzimy ponownie do opcji pióra – klikamy w ścieżkę prawym przyciskiem i wybieramy obrysuj ścieżkę. Opcja „symulacja nacisku” jest odznaczona.
Dodałem także zarys horyzontu w postaci gór, oraz kawałek gruntu na dole. Zauważ, że trzeba było dokonać modyfikacji w ich kształcie, lub zmienić kolor.

 ScreenClip [12]

6 Trochę koloru

Na koniec tworzymy dwie warstwy, które będą obejmowały górę i dół obrazu.
Na pierwszej rysujemy prostokątem zaznaczenie od góry do krajobrazu, na drugim – od dołu. W okienku Wypełnienie kształtu wybieramy Gradient i ustalamy odpowiednie kolory.
Teraz trzeba obniżyć warstwę na panelu warstw, by nic nie zasłaniała. Zrobimy to za pomocą skrótu Ctrl + [ oraz  ]. To samo robimy z warstwą, która ma imitować wodę.

ScreenClip [13]

Ostatnie zdjęcie przedstawia układ warstw.

 ScreenClip [14]

ScreenClip [15]

Jak widać, niewielkim nakładem sił można uzyskać ciekawe efekty. Kontynuując pracę, można dodać kolejne elementy obrazka, takie jak kółka na wodzie czy szuwary. Moją ulubioną cechą grafiki wektorowej jest jej czytelność.

Podobne wpisy

O autorze: Kamil Naja

Przygodę z obrazem zaczął od fotografii. Photoshopa poznaje od 2006 roku i program ten wciąż zaskakuje go możliwościami. Zajmuje się także copywritingiem oraz tworzeniem stron internetowych. Prowadzi własną firmę.

Komentarze(1) + Dodaj komentarz

  • No fajnie, tylko dlaczego nie użyto prostszej techniki aktywnego obrysu z Ai..niemniej ciekawy tut

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby dodać komentarz.

Polecane

Kategorie